pironik

ergens te lande nog eens van duo-duathlon gedaan. in duo, de een loopt, de ander rijdt. ik heb als loper de vijfde tijd behaald (van zevenentwintig; en denk nu niet dat ik een marathon gelopen heb; de prijsuitreiking was in een café mét jukebox; en ook heb ik de laatste kussen gekregen, van een lelijk wijf, niks bloemenmeisje, de bloemen waren ineens op: er was een misrekening gebeurd). maar als duo dan uiteindelijk slechts twintigste geëindigd! nonkel wielertoerist heeft het laten afweten. voor het tweede jaar op rij, zeg ik er maar bij. conclusies dringen zich op. ik ben depressief dezer dagen, maar neem het mij eens kwalijk. verder heb ik gezien dat federer gewonnen heeft, dat is spijtig. dat cavendish gewonnen heeft, dat is mij goed.

er is een hoek af. en binnenin staat het op elke bladzijde gestempeld: VERNIETIGD. dat is een mooie manier van vernietigen. mooie souvenirs, die visums. al geraak je als EU'er tegenwoordig haast overal zónder binnen. afijn, het goede nieuws is dat ik na meer dan een jaar weer een geldig paspoort heb. met  beter geslaagde pasfoto bovendien. het voelt alsof ik al weer wat vrijer kan ademen.

liep ik op mijn eentje wat door de natuur (een paar hectare, u kent dat, we spreken over vlaanderen). wat best aangenaam was. geen mens te bekennen. vogels ja. konijntjes. en ook: verse koeienkak. daar viel al het een en ander uit af te leiden. en jawel, niet veel verder stond ik oog in oog met enkele van die galloways. en tot mijn eigen verbazing was ik er dit keer niet geheel gerust in. ze bleven kijken en ze keken niet tevreden. en er was toch enige spanning. want er was opluchting eens ik ze voorbij was.
nu moet u weten: de vlieger naar de karpaten is al geboekt. vraag ik mij nu toch af wat voor spanning dat gaat geven als ik daar op mijn pad verse berenkak tegenkom.

ergens vorige week. ab brussel. bonnie 'prince' billy brengt zijn lied i am goodbye, en hij breit er nog een komisch staartje aan met het refrein goodbye my love goodbye van demis roussos. ik zeg +haha!+ tegen vriend T, +demis roussos!+. maar vriend T, die wist van niets. en gelijk dat hij had. je kan ook te veel weten.
maar ik was blij bonnie 'prince' billy nog eens te zien. en dat hij er tegenwoordig een vrolijke boel van maakt, dat kan mij allerminst deren. verder zag ik de afgelopen twee weken solomannen met gitaar. zonder band. geoff farina (zonder karate), whip (zonder timesbold) en will johnson (zonder south san gabriel). daarover heb ik te zeggen: ik had ze liever mét gezien. ook tomàn zag ik, dat was okee.

vorige week kwam ik een kennis tegen. hij had gehoord dat ik zwaar geownd (gepwnd?) had op de 10 miles. zo zei hij dat; hij is jonger dan ik. tien mijl in antwerpen dus. dat was ik vergeten zeggen. dat ik weer meegelopen heb door de tunnels en dat het goed is geweest. qua genietingen en qua neergezette tijd. een kleine zeven minuten sneller dan vorig jaar. terwijl de voorbereiding dit jaar om te janken was. zeer tevreden was ik dus.
nu weliswaar stop ik voor enige tijd met lopen. in de plaats kocht ik mij een zwembroek. een blauwe omdat dat bij mijn loopschoenen past. niet dat ik van plan ben te zwemmen met schoenen aan. maar ik bedoel: dat is goed voor de continuïteit.